70 Jaar Koorzang in Oirschot
Op 7 maart 2022 zijn we na corona opnieuw begonnen. Weliswaar met wat minder leden maar dubbel enthousiast hebben we de muzikale draad weer opgepakt.
Lang niet allemaal zijn het Oirschottenaren die lid zijn van het koor. Veel leden hebben er 's maandags graag een ritje naar Oirschot voor over om mee te zingen. Ze komen uit: Best, Boxtel, Spoordonk, Middelbeers, Oisterwijk, Rosmalen, Tliburg en Berkel-Enschot.
Heb je ook zin een wekelijkse maandagavond van zang, muziek en gezelligheid? Neem eens contact op!
Ook via deze site houden we de fans op de hoogte.
Informatie
Repetities
's Maandags 20.00 - 22.00 u
in het gebouw van Oirschot-vitaal,
Vier Uitersten 17, Oirschot.
Secretariaat:
Celestine van Loon,
Molenstraat 43,
5688 AC Oirschot.
06-36057057
Laatste nieuws 21 juni 2026.
Mendelssohnconcert
Zondag 4 oktober 2026:
Het OGK concerteert met koorwerken van Felix Mendelssohn-Bartholdy,
waaronder: Hör mein Bitten en de openingsfuga van Psalm 42
Afval
Wolken, wind en droog en fris. Dan ga ik graag een wandeling maken. De gekozen route ligt vandaag aan de rand van het bos langs de weiden tussen Oisterwijk en Enschot. Daar is het nu, eind mei, wel een beetje anders dan anders. Het jaarlijkse festival komt eraan. Tientallen specialisten bouwen aan metershoge puntpaviljoens en maxi-feesttenten en een weiland verandert in een immens groot plein. Zó ongeveer moeten met Pinksteren 1184 in Mainz de hofdagen eruit gezien hebben, toen keizer Frederik Barbarossa al zijn vriendjes en leenmannen – als een soort middeleeuwse Trump – voor feest en drank, voor wedstrijden en jonkvrouwen bij zijn unieke, wekenlange festival had laten opdraven. The greatest show on earth ever. (Maar ja, op 10 juni 1190 verdronk hij in een beekje tijdens de derde kruistocht naar het Midden-Oosten. Ik bedoel maar.)
Op de weg naar huis passeert me een fietser, die even verderop stopt en me aanspreekt. Het is een dertiger met een buitenlandse achtergrond, denk ik. Of deze weg morgen nog vrij is, in verband met de bouwactiviteiten. Ik dacht van wel.
Aan het stuur van zijn fiets hangt een grote plastic zak met afval dat hij blijkbaar met zijn grijpstok heeft verzameld. Hij doet dat werk al jaren. Overal waar hij fietst prikt hij de schamele resten van asociaal gedrag op. Op eigen initiatief, gewoon omdat hij er zich kapot aan ergert. In de stad met zo veel mensen op een kluitje kan hij over wegwerpvuil nog wel een beetje mild zijn, maar in de natuur is het een schande, een grote schande. Vermoeide verontwaardiging straalt van hem af. Vooral de jeugd heeft het bij hem blijkbaar verkorven want hij vraagt, of ik, met mijn levenservaring – zíj́n woorden 😉 - ook zo pessimistisch ben over de toekomst.
Al sinds de val van Rome zijn de ouderen bang dat hun kroost er niks van gaat bakken, zeg ik. Ik hoop dat het hem troost.
Zijn auto staat bij het cafétje even verderop. Vandaar vertrekt hij naar huis.
Naar Waalwijk. Vanuit het Oisterwijkse bos! Chapeau!
Nou is er in Waalwijk niet al te veel bos. Dat dan weer wel.
Albert, 21 juni 2026.